Boka ima oči peraških ostrva Sv.Djordja i Gospe od Škrpjela.
Ploveći jednim od najljepših zaliva Evrope, bacamo sidro kod Gospe od Škrpjela, jedinstvenog ostrva u Mediteranu koje čuva bogatstvo pomorske i kulturne tradicije Boke više od pola milenijuma. Ovo je vještačko ostrvo, nastalo nasipanjem kamenja kako bi na njemu bila podignuta crkva Gospe od Škrpjela 1630. godine. Gradnja prvobitne male kapele na hridi počinje 22. jula 1452. godine kada peraštanska braća Martešić pronalaze ikonu Bogorodice, kojoj zahvaljuju za ozdravljenje jednog od njih.

Peraštani su se zavjetovali da će na hridi podići crkvu, pa su odlučili stvoriti ostrvo. Tako su pomorci na svojim jedrenjacima donosili kamenje koje bi bacali na mjestu hridi, a da bi sačuvali ostrvo kamenje se moralo stalno dodavati, pa se taj običaj održao do danas kroz Perašku fašinadu. Zato se svakog 22. jula tradicija nastavlja ukrašenim peraškim barkama kojima se do Gospe donosi kamenje i baca oko ostrva.

Marija Mihaliček bilježi da je današnji oblik Gospe od Škrpjela nastao nakon zemljotresa 1667. kada je oslikan po zamisli barskog nadbiskupa Andrije Zmajevića. Crkva je jednobrodna, njena glavna fasada ima barokni portal ukrašen trougaonim zabatom, sa rozetom. Jedinstveni okrugli zvonik izgradjen je u 18. vijeku od korčulanskog kamena, a terasu je podigla porodica Smekja. Tu je i kuća za svećenika sa kulturno istorijskim i pomorskim zbirkama, amforama i zavjetnim slikama, kao i nekadašnja “pomirbena dvorana” kao mjesto pomirenja medju ljudima.

U crkvi su barokne slike Tripa Kokolje s kraja 17. vijeka, vijek mladji barokni oltari od mermera, oltarska pala mletačkog slikara Franceska Fontebassa i Voja Stanića. Na Gospi od Škrpjela čuva se i kolekcija od oko 2000 zavjetnih srebrnih pločica radjenih od 17.vijeka. “Na glavnom oltaru sa dvije statue Ivana Evanđeliste i Sv. Roka, koje su rad mletačkog kipara Franceska Gaia, a ikonu Gospe od Škrpjela uradio je  Lovro Dobričević iz Kotora polovinom 15. vijeka. Peraštanin Ivan Mazarović je okovao ikonu srebrom u 18. vijeku”, zabilježeno je u peraštanskom muzeju.