Splavarenje Tarom je nezaboravno iskustvo za svakoga ko popije Suzu Evrope iz drugog najdubljeg kanjona na svijetu, nakon Kolorada. Spust tokom ljetnjih mjeseci, kada je rijeka lijena, traje oko četiri sata, u maju duplo kraće ali uz brži adrenalin. Oba iskustva su jednako uzbudljiva-ljeti imate više vremena za upijanje jedinstvene rijeke, a u vrijeme kada je rijeka najbrža – za kroćenje bukova.

Vikendom se od Brštenovice do Šćepan Polja spusti par stotina gostiju željnih adrenalina, a rafting traje 16,5 kilometara. Borovi, Varda, Ćelije, Vjernovića Buk- to su najatraktivniji brzaci na Tari kojim se spuštaju čamci sa po desetak ljubitalja prirode i avanture, uz obaveznog skipera. Slavko Blagojević iz Plužina već godinama mnogima otkriva unikatnu ljepotu kanjona:

“Kada gosti dođu na Šćepan Polje imaju doručak, dobijaju zaštitnu opremu, zaštitno odijelo, kacige, sigurnosne pojaseve, onda sjedamo u džipove, idemo 18 kilometara uzvodno do Brštanovice, i to je polazna tačka splavarenja”.

Rafting je šansa i za ukus sjevernjačke nacionalne kuhinje:

“Imamo domaći kajmak, domaći sir, domaću pršutu. Za doručak i priganice.Za ručak čorbu, supu, ribu pastrmku. I, naravno, jagnjetina ispod sača”.

Rafting Tarom je jedan od najinteresantnijih, i po broju turista najuspješnijih izleta koje nude hoteli na Jadranu. Ipak, u Crnoj Gori još uvijek ne postoji zakon o splavarenju, pa su među brojnim organizatorima raftinga i oni koji to rade «na divlje».
Tara ipak odolijeva:

“Trudimo se da održimo Taru čistu. S proljeća se splavari skupe očiste ono što nanese rijeka. Tako da je ona reklama sa CNN-a, na kojoj se pije Tara, još uvijek aktuelna”, kaže Blagojević.