Nacionalni park Lovćen se naslanja na Skadarsko jezero, Bokokotorski zaliv i Budvansku rivijeru. Izdiže se iz Jadrana u zaledju drevnog Kotora, uz lovćenske serpentine. Obiluje autentičnom seoskom arhitekturom, katunima, guvnima i prirodnim vidikovcima, sa kojih, posebno nakon bure, vidik seže do Albanije, Hrvatske, čak i Italije. Ovo je pogled sa Babljaka, trećeg po redu lovćenskog vrha sa 1,604 m.

Lovćen je omiljeno odredište izletnika, jer je od oko 15,000 hektara masiva dvije trećine pokriveno šumom i sa 1,300 biljnih vrsta. U Nacionalnom parku postoje i četiri rezervata prvog stepena zaštite – rezervat bora munike (Pinus heldreichii Christ.), relikta Balkanskog I Apeninskog poluostrva, rezervat crnog bora (Pinus nigra), visoke I stare bukove šume, te rezervat bora krivulja (Pinus mugo).

Sakralni spomenici kulture najbrojniji su u Njegušima i na Ivanovim koritima. Crkve imaju jednobrodnu osnovu i zvonik “na preslicu”, a datiraju izmedju XV i XIX vijeka. Njegošev Mauzolej, koji dominira nacionalnim parkom na Jezerskom vrhu (1657m), podigao je hrvatski vajar Ivan Meštrović, između 1970. i 1974. godine. Na njegovom ulazu su karijatide – dva stilizovana crnogorska ženska lika, koja simbolično čuvaju kriptu i Njegoševu granitnu figuru tešku 28 tona.

Uredjene i obilježene planinarske i šetačke staze vode od muzeja i restorana Njeguša i Ivanovih korita do katuna dje se čuva tradicija domaće trpeze. Medju najposjećenijim stazama su Kružna staza (Palac – Treštenik –Šančevi-Koložun- Vjetreni Mlin- Dolovi- Palac, u dužini od 13 km), Staza Ivanova korita (Jezero-Bukovica, 12 km), i Ivanova korita-Majstori 4,5 km.